6

ΠΑΘΟΣ

Posted by Leela on 3:53 π.μ.

Ξύπνησα μέσα στη νύχτα κλαίγοντας.

Το ονειρεύτηκα..

Κι όμως, είχα τη δική σου γεύση στα χείλη μου και τα σημάδια σου ακόμη στο κορμί μου..

Κι αν έγινε έτσι όπως αμυδρά το θυμάμαι, εσύ που είσαι;

Σηκώνομαι αργά. Πονάω, ξυπνάει το κορμί μου για να με πληροφορήσει πως ήσουν εκεί, πάνω του, μέσα του..

Κλαίω ξανά, χωρίς να το θέλω.. απλώς μου συμβαίνει.

Θυμάμαι τώρα. Εγώ σου άνοιξα. Δική μου η ευθύνη. Αλλά δεν το καταλαβαίνω.. Πως γίνεται να σταματάει ο εαυτός σου να υπακούει σε αυτό που του φωνάζεις και να αρχίσει να παίρνει μόνος του πρωτοβουλίες;

Πόσο πιο εύκολη θα ήταν η ζωή, αν σταματούσε να λειτουργεί τόσο πολύ το μυαλό; Σε θέλω..

Πονάω. Όχι από τα σημάδια, αυτά μάλλον τα απολαμβάνω. Άλλωστε ο ορισμός του πάθους είναι να σε σημαδεύει, να σου αφήνει αναμνήσεις για μετά.

Αναρωτιέμαι. Αν το πάθος πρέπει αναγκαστικά να είναι καταστροφικό, αν πάντα σε οδηγεί στο λάθος μονοπάτι.. εκεί που σκεπτόμενος καθαρά δε θα πήγαινες ποτέ γιατί φοβάσαι τις συνέπειες.

Νιώθω παγιδευμένη. Θέλω να φύγω, αλλά θέλω ακόμη πιο πολύ να δεσμευτώ περισσότερο. Δεμένη στο κρεβάτι σου, χωρίς άλλη επιλογη θα ήμουν ευτυχισμένη. Τώρα που τις έχω, τα χάνω κιόλας.

Δε φοβάμαι εσένα.

Εμάς φοβάμαι, το δικό μας πάθος και το δικό μου μυαλό..


Υ.Γ.(εκ των υστέρων) –Οι ιστορίες μεγάλου πάθους έχουν συνήθως από άσχημη εώς τραγική κατάληξη. Και ακριβώς επειδή δεν το ελέγχεις, κάνεις πράγματα πέρα από εσένα. Αλλά ακόμη κι αν είναι να το ‘πληρώνεις’ –ποτέ μετανιώνεις- μετά, αξίζει να το ζήσεις, έστω κι αν κρατήσει ελάχιστα, έστω για μια φορά. Γιατί, το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού μωρό μου..


6 Comments


"το κορμί σου
εύξεινος λόγος του νερού
κι η γλώσσα μου καρίνα
να μελετά τα ρεύματα
να μιλάει με υφάλους
Το κορμί σου Όργανο του αγέρα
κιθάρα του Θεού
οι χορδές μου λιώνουνε τα δάχτυλα
μα κρούω, κρούω και μου μιλά
ότι εντός του κάτι αθανατίζεται.
(Εκτ. Κακναβάτος, ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ).

[Mια απόκριση αφιερωμένη στο όνειρο και το πάθος που ξύπνησε μαζί σου]- X.


"Αναστατώθηκε η πόλη
Απ' τις συσπάσεις του σώματος σου
Και ψάχνει επειγόντως για ένα κρεβάτι
έστω και σε προθάλαμο νοσοκομείου
να σε στριμώξει
Ας είναι και μπροστά στους άλλους
Δεν ακούς τ' ασθενοφόρα
τις πυροσβεστικές αντλίες
Εσένα ψάχνουν κι ας μη το ξέρουν
Ν' αδειάσει πάνω
η πόλη τα υγρά της
Ν' ανακουφιστεί
Κι ήρεμη να περάσει
στο βραδινό της θάνατο
Κι εσύ που κυκλοφορείς ανυποψίαστα
μέσα της
με το καθημερινό ρούχο
τα διατεταγμένα αισθήματα
Πώς δεν ένοιωσες την πόλη
που σ' έχει ερωτευτεί
και τρέχει σαν τρελή
Πάνω κάτω"
(Θ. Νιάρχος,ΕΡΩΣ ΕΡΩΤΑ)

[μιλάνε για σένα άλλοι πολλοί πριν από σένα και μην ψάχνεις.... καλύτερος ονειροκρίτης η ποίηση, που σε περιέχει και σε διαπερνά συνάμα] - Χ.


apisteuto to keimeno sou.
mou thimizei ti nuxtame ton prwin mou.
se latreuoume lilaki.

eua
xristos
katerina
mixalis
kwnstantinos


Εσύ Λίλα μου ξέρεις καλύτερα από τον καθένα για μενα...
Καμιά φορά είναι τόσο μαζοχιστικά ωραία αυτή η καταστροφή που σε οδήγησε το πάθος σου...
Να καθεσαι ξαπλωμένος στον καναπέ σου, στο σαλόνι, σου μέσα στο ημίφως των κεριών, να πονάει ολόκληρο το κορμί σου απο την χθεσινοβραδινή αδυσώπητη αμαρτία που μπλέχτηκες...Και απο το ράδιο να ακούγεται το Can't Take My Eyes Off You και να παραμένει ζωγραφισμένο ενα πονηρό χαμόγελο απόλαυσης στα χείλη κουνόντας το κορμί με το ρυθμό του τραγουδιού...Αχχχ
Dark Angel...


Διαβάζω και σκέφτομαι..Σκέφτομαι εκείνη τη νύχτα και ένα μεγάλο ερώτημα γεννιέται..Θα το ξανάκανα?? Η απάντηση μάλλον τείνει στο να είναι θετική..Αν μου δινόταν η ευκαίρία ναι θα το ξανάκανα...Μπορεί να ήταν λάθος αλλά ποτέ δεν ξέρεις...Ισως έγινε γιατί όλο μου το είναι το ήθελε..Το αναζητούσε...Τελικά καταλαβαίνω ότι δεν μετάνιωσα..Σωστό ή λάθος άραγε?? Την επόμενη φορά θα σου πω αν πρέπει να μετανιώνεις ή όχι..Γιατί δεν μπορείς να αποφύγεις την επόμενη φορά όταν θες να γίνει...Φιλάκια


Χρήστο μου, το δεύτερο ποίημα είναι απίστευτο.
σχεδόν ζαλίστηκα διαβάζοντάς το!!

Κατερίνα, σ'ευχαριστώ πολύ πολύ.

Λιζάκι, το "αχχχχ" μου θύμισε πάρα πολύ το Μαρογλάκι. Από εκεί το κόλλησες μωρό μου??

Όσο για τον τελευταίο, τον ανώνυμο,
1)να αφήνεις όνομα την επόμενη φορά
και 2)τα λάθη είναι πιο γλυκά όταν τα κάνεις και έχεις και τη γνώση πως είναι λάθος! Το ζήτημα είναι στην επόμενη φορά.. εκεί που βλέπεις πόσο βλάκας θα αποδειχθείς αν το κάνεις ξανά και παράλληλα πόσο αδύναμς είσαι μπροστά στο λάθος που κάνεις ξανά, και ξανά, και ξανά..
αλλά ξέρεις, κάποτε σε πιάνει ο εγωισμός και το γμτ και αντιλαμβάνεσαι πως ΦΤΑΝΕΙ !!

μουτς σε όλους

Δημοσίευση σχολίου

Copyright © 2009 Leela's Blog All rights reserved. Theme by Laptop Geek. | Bloggerized by FalconHive.